ถ้าลังเลว่าต้องบอกหมอว่าเป็นเกย์ไหม ผู้เขียนไม่พบคำถามว่าเป็นเกย์หรือไม่ในแนวทางการดูแลรักษาโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ พ.ศ. 2567 ของกรมควบคุมโรค แนวทางให้บุคลากรถามเพศของคู่ ช่องทางที่มีเพศสัมพันธ์ และการใช้ถุงยางอนามัย และแยกจุดเก็บตัวอย่างตามช่องทาง เช่น คอหรือทวารหนัก ส่วนข้อมูลสุขภาพที่บอกไป พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติเขียนว่าเป็นความลับส่วนบุคคล โดยมีข้อยกเว้นบางกรณี
หมอถามเรื่องเพศสัมพันธ์ไปเพื่ออะไร
แนวทางของกรมควบคุมโรคฉบับนั้นให้บุคลากรซักประวัติทางเพศของคนที่มาตรวจโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ เช่น
- เพศของคุณและของคู่เพศสัมพันธ์
- ช่องทางที่ใช้มีเพศสัมพันธ์ เช่น ปาก หรือทวารหนัก
- สำหรับชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย ให้ถามเพิ่มว่าเป็นฝ่ายสอดใส่ ฝ่ายรับ หรือทั้งสองแบบ และใช้ถุงยางอนามัยทุกครั้งในทุกช่องทางหรือไม่ แนวทางเขียนว่าฝ่ายรับมีโอกาสติดเชื้อมากกว่า
- เพศสัมพันธ์ครั้งล่าสุดเมื่อไร กับคู่แบบไหน เช่น คู่ประจำหรือคู่ชั่วคราว มีคู่กี่คน และถุงยางเคยแตก รั่ว หรือหลุดหรือไม่
- ประวัติการใช้ยาเพร็พ แอลกอฮอล์ และสารเสพติด
- เคยเป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์มาก่อนหรือไม่
แนวทางเขียนว่าประวัติแบบนี้สำคัญเป็นพิเศษเมื่อคนที่มาตรวจไม่มีอาการหรืออาการไม่ชัด ส่วนการเก็บตัวอย่าง แนวทางแยกตามช่องทาง คนที่มีเพศสัมพันธ์ทางปาก ให้เก็บจากต่อมทอนซิลและคอหอย คนที่มีเพศสัมพันธ์ทางทวารหนัก ให้เก็บจากในทวารหนัก เพื่อตรวจหนองในและหนองในเทียม ผู้เขียนอ่านว่าถ้าหมอไม่รู้ช่องทาง จุดเหล่านี้อาจไม่ได้ถูกตรวจ
ในขั้นตรวจร่างกาย แนวทางให้ดูแผล ผื่น หรือตุ่มรอบอวัยวะเพศและทวารหนัก และสำหรับคนที่มีเพศสัมพันธ์ทางทวารหนัก ให้ดูผิวหนังรอบทวารหนักและร่องก้นด้วย คำประกาศสิทธิและข้อพึงปฏิบัติของผู้ป่วย ปี 2558 ให้ผู้ป่วยได้รับข้อมูลที่เข้าใจได้ก่อนตัดสินใจยินยอม เว้นแต่กรณีฉุกเฉินที่อันตรายต่อชีวิต คุณจึงถามก่อนได้ว่าจะตรวจอะไรและทำไม
แนวทางเดียวกันให้เสนอการตรวจเอชไอวีโดยขึ้นกับความสมัครใจของคุณ แนะนำตรวจคัดกรองโรคอื่น เช่น ซิฟิลิส ไวรัสตับอักเสบบีและซี และถ้ายังมีโอกาสรับเชื้อ ให้เสนอตรวจเอชไอวีและซิฟิลิสซ้ำทุก 3–6 เดือน ส่วนคุณควรตรวจอะไรเมื่อไร ให้ถามหมอ แนวทางนี้เขียนให้บริการตรวจโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ถ้าไปหาหมอด้วยเรื่องอื่น คุณบอกได้ว่าอยากตรวจด้วย
บอกหมอว่าเป็นเกย์แล้ว ข้อมูลไปถึงใครได้บ้าง
หน้าของสำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติยกพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 ไว้ว่า ข้อมูลด้านสุขภาพของบุคคลเป็นความลับส่วนบุคคล ใครจะเอาไปเปิดเผยในทางที่น่าจะทำให้เจ้าของข้อมูลเสียหายไม่ได้ ยกเว้นเจ้าของข้อมูลต้องการเองโดยตรง หรือมีกฎหมายเฉพาะให้ต้องเปิดเผย และใครจะอ้างกฎหมายข้อมูลข่าวสารของราชการหรือกฎหมายอื่นมาขอเอกสารข้อมูลสุขภาพของคนอื่นไม่ได้
คำประกาศสิทธิของผู้ป่วยเขียนว่า ผู้ป่วยมีสิทธิได้รับการปกปิดข้อมูลของตน เว้นแต่ผู้ป่วยยินยอม เป็นการทำตามหน้าที่ของผู้ประกอบวิชาชีพเพื่อประโยชน์โดยตรงของผู้ป่วย หรือเป็นไปตามกฎหมาย
ผู้เขียนแนะนำให้ถามตรง ๆ ได้ว่าเรื่องที่เล่าจะถูกบันทึกอย่างไร และใครในสถานพยาบาลเห็นได้ ถ้ามีเอกสารยินยอมให้เปิดเผยข้อมูล เช่น ตอนเบิกประกัน ให้อ่านจนเข้าใจก่อนเซ็น
พูดกับหมออย่างไร เมื่อยังเขินหรือไม่แน่ใจ
คำประกาศเดียวกันมีข้อพึงปฏิบัติให้ผู้ป่วยให้ข้อมูลสุขภาพที่เป็นจริงและครบถ้วนแก่ผู้รักษา และเขียนว่าการปกปิดข้อมูลสุขภาพต่อผู้รักษาอาจส่งผลเสียต่อการรักษาพยาบาล ประโยคข้างล่างเป็นตัวอย่างที่ผู้เขียนเรียบเรียงเอง
- "ผมมีเพศสัมพันธ์กับผู้ชาย ทั้งทางปากและทางทวารหนัก"
- "ครั้งล่าสุดราวสองสัปดาห์ก่อน ใช้ถุงยางไม่ทุกครั้ง"
- "ผมกินเพร็พอยู่" หรือ "ผมยังไม่เคยตรวจเอชไอวี"
- "อยากตรวจโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ด้วย ต้องตรวจจุดไหนบ้าง"
ถ้ามีคนในบ้านมาด้วย ผู้เขียนแนะนำให้ขอคุยกับหมอตามลำพังตอนซักประวัติ และถ้ารู้สึกว่าถูกตัดสิน คำประกาศสิทธิเขียนว่าผู้ป่วยมีสิทธิได้รับการรักษาโดยไม่ถูกเลือกปฏิบัติ มีสิทธิรู้ชื่อ สกุล และวิชาชีพของผู้ที่รักษาตน และขอความเห็นจากผู้ประกอบวิชาชีพคนอื่น หรือขอเปลี่ยนผู้รักษาหรือสถานพยาบาลได้ ตามหลักเกณฑ์ของสิทธิการรักษาที่มีอยู่
ยังไม่พร้อมเปิดตัว จะบอกแค่ไหนดี
ผู้เขียนไม่พบคำว่าเกย์หรือคำถามเรื่องเพศวิถีในแนวทางโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ปี 2567 รายการซักประวัติถามเรื่องเพศของคู่ พฤติกรรม และช่องทาง คุณจึงเล่าว่ามีเพศสัมพันธ์กับผู้ชายทางไหน โดยไม่ต้องพูดคำว่าเกย์ก็ได้ และการบอกหมอคนหนึ่งไม่ได้แปลว่าต้องบอกคนอื่นในชีวิต สิ่งที่คุณเสียถ้าเลือกไม่บอกช่องทางเลย คือหมออาจไม่รู้ว่าต้องตรวจคอหรือทวารหนัก ผู้เขียนเห็นว่าถ้าครั้งนี้ยังไม่พร้อม ครั้งหน้าค่อยเล่าเพิ่มได้
ยกเว้นเรื่องที่เพิ่งเกิด เช่น ถุงยางแตกหรือไม่ได้ใช้ถุงยาง ผู้เขียนแนะนำให้ไปพบแพทย์และบอกเรื่องนี้เลย เพราะแนวทางเอชไอวีปี 2564/2565 ของกรมควบคุมโรคเขียนว่า ถ้ามีข้อบ่งชี้ ต้องให้ยาเป๊ปซึ่งป้องกันเอชไอวีหลังสัมผัสเชื้อ โดยเร็วที่สุด อย่างช้าไม่เกิน 72 ชั่วโมง ถ้าเกินแล้วให้พิจารณาเป็นราย ๆ ไป จึงยังควรไปพบแพทย์
ถ้าอายุยังไม่เกิน 18 ปีบริบูรณ์ คำประกาศสิทธิเขียนว่าบิดา มารดา หรือผู้แทนโดยชอบธรรมอาจใช้สิทธิแทนได้ ถ้ากังวลว่าเรื่องจะไปถึงพ่อแม่ ผู้เขียนแนะนำให้ถามหมอก่อนเริ่มเล่า
การตัดสินใจว่าจะบอกใคร เมื่อไร อ่านต่อได้ที่ เกย์กับการเปิดตัว (Coming Out) ในยุคที่สังคมเปิดกว้างมากขึ้น ส่วนความรู้สึกที่มากับการต้องปิดบัง อ่านได้ที่ สุขภาพจิตเกย์ เรื่องสำคัญที่ชาว LGBTQ+ ต้องหันมาดูแล
คำถามที่พบบ่อย
ไปหาหมอเพราะเจ็บคอ ต้องบอกเรื่องออรัลเซ็กส์ไหม
แนวทางโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ปี 2567 ของกรมควบคุมโรคใส่อาการผิดปกติทางช่องคอ เช่น ปวดคอ มีมูกหรือหนอง ไว้ในรายการที่บุคลากรควรถามผู้มาตรวจ และให้เก็บตัวอย่างจากคอของคนที่มีเพศสัมพันธ์ทางปาก ผู้เขียนแนะนำให้บอก แล้วให้หมอเป็นคนตัดสินว่าต้องตรวจอะไร
ไม่มีอาการอะไร หมอยังต้องรู้ไหม
แนวทางโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ปี 2567 ของกรมควบคุมโรคเขียนว่าประวัติเรื่องเพศสัมพันธ์สำคัญเป็นพิเศษเมื่อไม่มีอาการหรืออาการไม่ชัด และการดูแลรวมถึงการค้นหาโรคที่ยังไม่มีอาการ เช่น เอชไอวี ซิฟิลิส ผู้เขียนจึงเห็นว่าการไม่มีอาการไม่ใช่เหตุที่จะไม่บอก
บอกหมอแล้ว ที่ทำงานหรือครอบครัวจะรู้ไหม
พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 ห้ามเปิดเผยข้อมูลสุขภาพในทางที่น่าจะทำให้คุณเสียหาย เว้นแต่คุณต้องการเองหรือมีกฎหมายเฉพาะ ผู้เขียนแนะนำให้อ่านเอกสารยินยอมก่อนเซ็น ถ้าอายุยังไม่เกิน 18 ปีบริบูรณ์ ให้ถามหมอก่อนเรื่องพ่อแม่
หมอพูดไม่ดีเมื่อรู้ว่าเป็นเกย์ ทำอะไรได้
คำประกาศสิทธิของผู้ป่วย ปี 2558 เขียนว่าผู้ป่วยทุกคนมีสิทธิได้รับการรักษาโดยไม่ถูกเลือกปฏิบัติ คุณขอทราบชื่อของผู้รักษา ขอความเห็นจากผู้ประกอบวิชาชีพคนอื่น หรือขอเปลี่ยนผู้รักษาได้ตามหลักเกณฑ์ของสิทธิการรักษาที่มี
ขอทราบข้อมูลในเวชระเบียนของตัวเองได้ไหม
คำประกาศสิทธิของผู้ป่วย ปี 2558 เขียนว่าผู้ป่วยมีสิทธิได้รับทราบข้อมูลการรักษาของตนที่อยู่ในเวชระเบียนเมื่อร้องขอ ตามขั้นตอนของสถานพยาบาลนั้น โดยข้อมูลที่ได้ต้องไม่ละเมิดสิทธิหรือข้อมูลส่วนบุคคลของคนอื่น
สรุป
ผู้เขียนไม่พบคำถามว่าคุณเป็นเกย์หรือไม่ในแนวทางการดูแลรักษาโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ พ.ศ. 2567 แนวทางให้หมอถามเพศของคู่ ช่องทาง และการใช้ถุงยาง และแยกจุดเก็บตัวอย่างตามช่องทาง เช่น คอหรือทวารหนัก พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติห้ามเปิดเผยข้อมูลสุขภาพในทางที่น่าจะทำให้คุณเสียหาย เว้นแต่คุณต้องการเองหรือมีกฎหมายเฉพาะ และคำประกาศสิทธิของผู้ป่วยให้คุณขอเปลี่ยนผู้รักษาได้ตามหลักเกณฑ์ของสิทธิการรักษา
ถ้าเรื่องที่จะคุยเพิ่งเกิด เช่น ถุงยางแตก ผู้เขียนแนะนำให้ไปพบแพทย์โดยเร็วที่สุด เพราะแนวทางเอชไอวีของไทยเขียนว่าถ้ามีข้อบ่งชี้ ต้องให้ยาเป๊ปไม่เกิน 72 ชั่วโมง และถ้าเลยแล้วก็ยังควรไป
ถ้าอยากอ่านเรื่องถุงยาง สารหล่อลื่น และการตรวจเลือด มีหน้าเรื่องเซ็กส์ปลอดภัยของ Quicky Quicky เป็นแอปในเครือเดียวกับเว็บนี้
หมายเหตุ บทความนี้ให้ข้อมูลความรู้ทั่วไป ไม่ใช่การวินิจฉัย และไม่ใช่คำแนะนำการใช้ยาเฉพาะบุคคล เรื่องยาและการรักษาเป็นการตัดสินใจร่วมกับแพทย์หรือเภสัชกรที่ดูแลคุณ ไม่ควรซื้อ เริ่ม หยุด หรือปรับยาด้วยตัวเอง หากมีข้อสงสัยเกี่ยวกับสุขภาพของตัวเอง ปรึกษาเจ้าหน้าที่สาธารณสุขหรือคลินิกใกล้บ้านได้เสมอ
แหล่งอ้างอิง
- กรมควบคุมโรค — แนวทางการดูแลรักษาโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ พ.ศ. 2567
- สำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ — ข้อมูลด้านสุขภาพเป็นความลับส่วนบุคคล ตาม พ.ร.บ.สุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550
- แพทยสภาและสภาวิชาชีพด้านสุขภาพ — คำประกาศสิทธิและข้อพึงปฏิบัติของผู้ป่วย ไฟล์บนเว็บไซต์คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
- แนวทางการตรวจรักษาและป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี ประเทศไทย ปี 2564/2565 กรมควบคุมโรค ใช้อ้างกรอบเวลาของยาเป๊ป
